PJESNIŠTVO
MOLIŠKIH
HRVATA

POEZIO
DE MOLIZAJ
KROATOJ

ROCCO GIORGETTA

Pjesnik mlađe generacije, pisanjem započeo nedavno. Živi i radi u Mundimitru.


KOKO

Do toko stvari ke su se rabil
koko stvari su se zabil.

Koko zemblje je mutija oni ralo
Koko drv je štokiva oni štok
Koko lana je preja oni vrteno
Koko boba je tukla ona vila
Koko snopi su nosil one karete
Koko trave je žeja oni faldžun
Koko kruha je se misija na nu mezicu
Koko fažola je se kuha na nu pinjatu
Koko žita je se vršija na ni guvno
Koko vode je nosila ona tinja
Koko halj je prala ona štrigula
Koko postava je tkaja oni tkanje
Koko stvari su se nakargal na nu maštu

KOKO...

Do toko stvari ke su nam ostal
koko stvari nečmo poznat.*

* Iz zbirke »S našimi riči«, Zaklada Agostina Piccoli, Mundimitar, 2004.
 

POČKA NAS

Sidu putem naše čeljade stare,
oš si povidaju ono ke su prol kada bihu mblade,
ja slušam ono ke povidaju
oš se pitam di je ono ke su rekl...
... ja nidir vidim.
Sluđam oš gredem napri
ma do onoga ke si čuja ne vidim nišč
samo štokodi hičeno ke sada ne servi več,
naše stare do onoga su živil,
s onime su rabil oš nisu zabil.
Gredahu napri oš hi slušahu...
... oš sada mislim:
– Sada počka nas ovi život nosit napri.

Poeto de juna generacio, verkas de mallonga tempo. Vivas kaj laboras en Mundimitar.


KIOM

El tiom da aferoj kiujn oni faris
kiom da ili oni forgesis.

Kiom da tero la plugil’ renversis
kiom da ligno segis tiu segilo
kiom da lano ŝpinis tiu ŝpinilo
kiom da fabo batis tiu forkego
kiom da garbo portis tiu ĉaro
kiom da herbo serpis tiu serpilo
kiom da pano knedita estis en tiu knedujo
kiom da fazeolo kuirita estis en tiu poto
kiom da greno draŝita estis en tiu draŝejo
kiom da akvo portis tiu kuvo
kiom da vestoj tiu lavtabulo lavis
kiom da tolo tiu teksilo teksis
kiom da aferoj ariĝis en tiu fantazio

KIOM…

El tiom da objektoj kiuj al ni restis
kiom da aferoj ni ne ekkonos.
 

 

ATENDAS NIN

Surstrate sidas niaj maljunuloj
kaj rakontas kion ili travivis junaĝe,
mi aŭskultas kion ili parolas
kaj min demandas kie estas tio kion ili priparolas…
… nenie mi tion vidas.
Mi aŭskultas kaj pluiras
sed el tio kion mi aŭdis mi vidas nenion
nur kelkiom da foririta kaj ne plu uzebla,
sed el tio vivis la praŭloj niaj,
per tio ili laboris kaj tion ne forgesis.
Ili pluiris kaj aŭkultis…
… kaj nun mi pensas:
– Nun atendas min la vivo kiun ni pluportos.

[ POČETNA / HOME | SADRŽAJ / ENHAVO ]