PJESNIŠTVO
MOLIŠKIH
HRVATA

POEZIO
DE MOLIZAJ
KROATOJ

LEOPOLDO LALLI

Rođen je u Mundimitru, a sad živi i radi u Venetu. Nakon odlaska iz Molisea prestao s pisanjem poezije.


ZEMBLJA IŠČENA

Prosim čeljadi ke se vrnu si hoču ostat
reču keja,
je njihova zemblja.
Za koko štic pota one maju ostat
nije nišče na vi svit ke ne bi hi činija statj,
je njifoga zemblja.
Zemblja iščena,
ti brižna, ke brižne si hi činija z ga po,
nemo plaka,
nemo se čut kriva,
čeljade ke se vrnu, ga nimaju s tebom,
se vrnu za tebe.
Zemblja iščena,
za koko ti bi mogla bit brižna
ja te držim svemaj na moj srce,
za koko ja bi moga bit nadugo do tebe
svemaj bi se tija vrnit.*

* Iz zbirke »Il sentiero lungo dell’esistenza« Duga staza postojanja, Pro-loco Naš selo, Mundimitar, 1991.

Naskiĝis en Mundimitar, nun vivas kaj laboras en Veneto. Post forlaso de Molizo li ĉesis verki poezion.


TERO SERĈATA

Mi petas la homojn reveni, se ili volas resti
ili diru
kiu estas tero iia.
Kiom da ŝvitogutoj en ĝi estis
nenio en tiu mondo emigas ilin resti for,
de la tero ilia.
La tero serĉata,
vi povra, kiu povraj ilin igis,
ne ploru,
ne sentu vin kulpa,
homoj kiuj revenis, ne komunas kun vi,
ili revenis pro vi.
La tero serĉata,
kiom mizera vi povus esti
ĉiam mi havas vin en mia koro,
kiom longe mi povus esti for de vi
ĉiam al vi mi revenus.

[ POČETNA / HOME | SADRŽAJ / ENHAVO ]