PJESNIŠTVO
MOLIŠKIH
HRVATA

POEZIO
DE MOLIZAJ
KROATOJ

ENRICO GIORGETTA

Mlađi pjesnik rodom iz Mundimitra, poeziju započeo pisati nedavno.


PICELARICE

Picelarice na sundze stoju,
ter gavute spič oš pune broju.
Dokle bobiča činu oš krše buritaju,
stvare do pri oš do sada povidaju;
nu votu plaču, jenu se smiju
ter drugu za kandat si meču guliju!
Na dan benediču ta teg, ke njim čini pro vrime,
drugi mu hitaju kletve, jerke dop njim bolu grine!
Je koja ke ne rabi, ter si buritiva prsta,
druga jena, dokle, ateni ke joj bolu kosta!
Krivo daje onimi vrimeni *prole,
oš moli Boga da ne bi tornaj *dole;
kada se ne mutahu samo picele
ke stoju lipo arcelane u panarele!
Ter, godišti ke prohodu pa daje krivinu;
si oč malo vidu, ter ruke nežda činu!
Je pur koja žena fitenda, ke s drugimi se kara
jerke teg ke ona čini nikor nima vit,
za ga moč imat samo ona,
kada če joj počkat za ga prostrit na dot!
Pa riva zim, ter kako grad bide spič,
nako picelarice na putiča ne sidu več;
ma vako prohodu lito ve lipe ženice iz našoga grada,
ter činu zveselit srce pur ovimi čeljadi veče *mblada!*

* Iz zbirke »S našimi riči«, Zaklada Agostina Piccoli, Mundimitar, 2004.

Juna poeto el Mindimitar, verkas de mallonga tempo.
 


PUNTISTINOJ

Puntistinoj sub la suno staras
kaj malplenajn kaj plenajn truojn boras.
Dum ili maŝojn per kroĉilo kroĉas,
malnovajn kaj novajn aferojn rakontas;
iam ili ploras, iam ili ridas
iam ili kantas se ili deziras!
La tagon ili benas per labor’ per kiu la temp’ forpasas,
aliaj ĝin malbenas, ĉar poste lumb’ doloras!
Estas iu kiu ne laboras kaj sian fingron volvas,
dum alia asertas ke ŝin ostoj doloras!
La tagojn pasintajn ŝi taksas malbona
kaj preĝas ke Dio ne forlasu ŝin sola;
kiam oni ne nur puntojn plektas
sed bonorde metitaj la tolajn saketojn elektas!
Kaj jaroj pasas kaj ĉion baras,
se la okuloj ne bone vidas kaj la manoj nenion faras!
Kaj iu virino aĉa kiu kun aliaj kverelas
ĉar neniu rajtas vidi kion ŝi plektas
ke nur ŝin ĝi koncernas
kiam ŝi ĝin por sia dot’ sternas!
Venas la vintro kaj la urbo malplenas
kaj la puntistinoj ne plu ĉe la vojo ĝenas;
al belaj virinoj tiele la somero pasas
dum ĝojon en la koroj ili al la ne plu junaj lasas!

[ POČETNA / HOME | SADRŽAJ / ENHAVO ]